วันศุกร์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2560

เมียแต่ง ๐๒ :: ทุรนทุราย

[ เมียแต่ง ] Mark x Bambam
๐๒ :: ทุรนทุราย
x ห้ามเผยแพร่หรือส่งต่อ
x ห้ามดัดแปลง ทำซ้ำ


“อ๊ะ”
คนตัวบางสะดุ้งโหยงยามโดนกระชากเอวบางไปกอดก่ายด้วยสัมผัสหยาบโลน ก่อนที่เจ้าของร่างนวยแน่งจะได้ทันเตรียมใจ แข้งขาเรียวยาวถูกยกขึ้นพาดบ่าจนหน้าท้องแบนราบเผลอหดเกร็ง ไม่กี่นาทีถัดมา ช่องทางด้านหลังที่แทบจะปิดชิดในคราวแรกก็ถูกรุกรานรุนแรงด้วยความแข็งขืนซึ่งปราศจากการเล้าโลมใดๆ ความรวดร้าวราวกับร่างกายกำลังปริแยกส่งผลให้หยดน้ำใสไหลรินลงมาจากหางตาคู่สวยไม่ขาดสาย ยิ่งรูร้อนบริเวณจีบพับสีสวยไม่ขยับขยายเปิดทางให้ ความมุทะลุของมาร์คก็ยิ่งเดินหน้าดุนดันตอกใส่จนแบมแบมต้องขยำกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น
“อ๊า!”
เพราะไม่มีอารมณ์ร่วมให้กับกิจกรรมใคร่บนเตียง บทรักร้อนแรงจึงถูกสอนสั่งแบบไม่ยั้งพัก เจ้าของเสียงหวานกัดปากครางฮือข่มงำเก็บความเจ็บปวดระทมทุกข์เอาไว้ ความเป็นชายที่ทั้งใหญ่และพองโตส่อเสียดเบียดชิดเข้ามาในร่างจนโพรงร้อนด้านหลังเริ่มมีปฏิสัมพันธ์ขึ้นมาบ้าง ทว่ายังไม่ทันได้ทำความคุ้นเคยไปมากกว่านั้น จังหวะเนิบนาบในคราวแรกก็ถูกแปรเปลี่ยนเป็นกระทุ้งกระแทกระรัว รุนแรงเร่าร้อนเสียจนได้ยินเสียงน้ำกามกระฉอก คราบคาวไหลเยิ้มเป็นทางยาวลงสู่ผ้าปูที่นอนสีขาว ก่อนที่การย่ำยีที่ไร้ซึ่งความรักจะถูกเร่งจังหวะเสียจนคนโดนกระทำไม่มีโอกาสได้พักหายใจ
“อื๊อ อ๊า คุณมาร์ค ผมเจ็บ อ๊ะ”
“โดนปี้เช้าปี้เย็นจนรูกลวงขนาดนี้ยังจะมีความรู้สึกอีกเหรอ แบมแบม”
“อ๊า!”
“หึ”
 มาร์คแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความลำพองใจพลางโจนจ้วงส่วนกลางลำกายขนาดใหญ่ให้เข้าไปสำรวจในโพรงอุ่นจนสุด  ถุงยางอนามัยไม่จำเป็นในการณ์นี้ เพราะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการที่ได้สั่งสอนคนพูดจาระคายหูให้รู้จักเข็ดหลาบ ถึงครั้งนี้จะมีเซ็กส์โดยปราศจากการป้องกัน ทว่านั่นก็ไม่ทำให้มาร์ครู้สึกผิดต่อแบมแบมที่ตกอยู่ในสถานะเมียแต่งของเขาเท่าไรนัก
หลังจากแตกในจนรูร้อนที่ใช้ระบายความใคร่นี่ย่อยยับ ค่อยบังคับให้แบมแบมกินยาคุมฉุกเฉินทีหลังก็ได้
ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็ต้องยอมทำตามใจเขาอยู่แล้ว
แค่คิดก็ถึงกับกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ มาร์คสูดปากข่มความเสียวก่อนจะโจนจ้วงความแข็งขืนเข้าไปจนสุดแรง เดินหน้าตอกใส่ความจงเกลียดจงชังไม่ยั้งพัก จนร่างทั้งร่างของแบมแบมสั่นไหวไปตามแรงโยกคลอน ทั้งที่ได้รังแกจนเห็นน้ำตาของอีกฝ่ายมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแต่ทำไมมาร์คถึงยังไม่พอใจ
มันเหมือนกับว่าเขาต้องการแบมแบมมากกว่านี้...
ต้องการได้ทั้งหมดของแบมแบม ทั้งที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าตอนนี้ แม้แต่แค่คำว่า ‘ศักดิ์ศรี’ อีกฝ่ายก็ไม่มีจะมอบให้
เพราะมันถูกเขาขโมยมาจนหมดแล้ว
ไม่เว้นแม้แต่ ‘ชีวิต’ หรือ ‘หัวใจ’
“รักฉันมากไหมแบมแบม ฉันทำขนาดนี้นายยังจะหน้าด้านรักฉันอยู่ไหม”
ค่อนขอดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ก่อนจะถาโถมเข้าหาร่างสะโอดสะองใต้ร่างอย่างเต็มรัก โจนจ้วงเข้าไปในโพรงร้อนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ซ้ำยังเพียรมอบจูบปลิดลมหายใจจนเจ้าของผิวสีน้ำผึ้งหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ หยาดเหงื่อที่ชโลมไหลไปทั่วตารางผิวและเสียงเอี๊ยดอ๊าดของขาเตียงทำให้แบมแบมรับรู้ได้ว่าเวลานี้ช่องทางด้านหลังโดนตอกใส่รุนแรงขนาดไหน ส่วนปลายหัวขนาดใหญ่ของมาร์คแตะเข้าที่จุดกระสันในร่างซ้ำๆ จนแบมแบมไม่อาจฝืนต้านความช้ำชอก น้ำคาวชื้นแฉะในคราวแรกเวลานี้กลับผสมปนเปไปด้วยหยดเลือดกลิ่นคละคลุ้ง แบมแบมเจ็บแปลบจนต้องยกฝ่ามือที่กำผ้าปูที่นอนไว้ในคราวแรกขึ้นดันหน้าอกแกร่งของมาร์คให้ถอยห่างออกไป แต่เพราะอีกฝ่ายคงเข้าใจว่าตั้งใจจะพยศสู้ บทสรุปถึงได้ลงเอยด้วยการโดนกำราบให้ชอกช้ำยิ่งกว่าเดิม
ปึ้ก ปึ้ก ปึ้ก
“คุณมาร์คอย่าทำแรง อึก...ลูก อย่า อ๊า!”
สิ้นเสียงวิงวอน ก้อนเลือดขนาดปริมาณเท่าตับหมูถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ก็ไหลออกมาจากร่องทวารหนักจนคนกระทำอย่างมาร์คเองยังตกใจ นัยน์ตาคมเบิกกว้างก่อนจะยอมผละออกจากอะไรก็ตามที่กำลังทำอยู่ พอหยุดคิดและตั้งสติได้ อารมณ์ปรารถนาชั่ววูบที่ทำให้หน้ามืดตามัวจึงลับหายไปกับตา มาร์คจัดแจงเร่งสวมกางเกงด้วยความเร็วรี่ก่อนจะควานหาผ้าขนหนูมาหุ้มร่างที่หมดสติไปแล้วของแบมแบมไว้ มือข้างหนึ่งรีบคว้ากุญแจรถบนเตียงใส่กระเป๋าเสื้อและวิ่งตาลีตาเหลือกไปยังยานพาหนะสี่ล้อที่จอดทิ้งไว้ในโรงรถ
“แบมแบมตื่นก่อนนะแบมแบม แบมแบม นายได้ยินที่ฉันพูดไหม...”
เพราะไม่มีเสียงตอบรับใดๆ นอกจากเสียงหายใจที่ฟังดูไม่สม่ำเสมอ ใบหน้าหล่อของมาร์คเลยซีดเผือดราวกับเวลานี้กระแสเลือดลำเลียงไปเลี้ยงไม่ถึง เพราะถ้าที่แบมแบมบอกปาวๆ กับเขาว่ากำลังตั้งครรภ์เป็นความจริง อย่างนั้นก็แปลว่าตอนนี้เขาได้ทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองลงไปแล้ว
เขาเป็นคนทำให้แบมแบมแท้ง...
เขาเป็นฆาตกรใจบาปที่ฆ่าได้แม้กระทั่งลูกของตัวเอง

______________________________________
แสดงความคิดเห็นในลิงก์ https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1601330&chapter=3 
หรือติดแท็ก #เมียแต่งมบ
         

          

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น