Fiction : พพกสฝ
Scene : NC ๐๘ ใจสลาย [JB x Jr.]
Hashtag : #ฟิคลมฝน
Rate : PG-18 (ต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ)
Twitter : @_bewith94
ห้ามก็อปปี้เนื้อหา
ห้ามเผยแพร่หรือส่งต่อ
ห้ามก็อปปี้เนื้อหา
ห้ามเผยแพร่หรือส่งต่อ
“อ๊ะ!
คุณบี...อื้อออ”
คำโต้แย้งของจูเนียร์ดูท่าจะไม่เข้าหูของเจบีเท่าใดนัก
นอกจากฝ่ามือที่ใช้ขืนสู้ในตอนแรกจะถูกเจบีกดจมลงไปกับเตียงแล้ว ปากเพรียวบางยังถูกครอบครองด้วยริมฝีปากสีชาดของเจบีอีกด้วย
รสจูบหนักหน่วงที่ไม่ทันได้เตรียมใจรับทำให้เกิดความรุนแรงซึ่งเป็นผลทำให้รสเลือดคาวคลุ้งตามมา
แม้พยายามจะออกแรงให้หลุดจากการจับกุมของเจบี ทว่ายิ่งดิ้นก็ยิ่งต้องเป็นฝ่ายนอนหายใจเหนื่อยหอบอย่างหมดแรงเอาเสียเอง
“อ่อออ!”
เสียงหวานครางหวิวในลำคอร้องขออากาศ
ก่อนที่จูเนียร์จะออกแรงพยศสู้กัดปากเจบีเบาๆ จนรสจูบร้อนแรงมีรสเลือดเค็มปะแล่มของเจบีแทรกแซงความหอมหวาน
ถึงจะสำเร็จเพราะไม่นานนักอีกฝ่ายก็ยอมถอนจูบออกไปด้วยอารมณ์กระฟัดกระเฟียด แต่ยังไม่ทันได้หายเหนื่อยดีก็ต้องรีบหยัดกายลุกจากเตียงนอนแทบไม่ทัน
เมื่อเจบีที่ยอมปล่อยข้อมือเขาให้เป็นอิสระ กำลังหันมาจัดการกับกางเกงนอนของเขาแทน
“นอนลงไปสิวะ!
ลุกขึ้นมานั่งแล้วจะถอดได้มั้ยฮะ”
“คุณบีอย่า ไม่เอา...ไม่ทำแล้ว”
“ฉันสั่งให้นอนลง”
“...”
“บอกให้นอน!”
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูโกรธเกรี้ยวกว่าครั้งไหนๆ
และสีหน้าเอาจริงของเจบีกำลังทำให้ร่างบอบบางของจูเนียร์สั่นระริก
ริมฝีปากที่ยังมีรสเลือดติดอยู่จางๆ ขบเม้มเข้าหากันแน่น
รู้สึกอยากตีอกชกหัวตัวเองที่ช่างโง่เง่ารักผู้ชายตรงหน้ามากเกินไป...
รักมากพอที่จะเอนกายลงนอนกับเตียงตามคำสั่งของเจบีด้วยความยินยอม
“หึ แล้วตอนแรกจะดิ้นไปทำไม
ในเมื่อสุดท้ายก็ง่าย”
คำพูดจาดูถูกหลุดออกมาจากปากผู้ชายอารมณ์ร้ายอย่างเจบีอีกครั้ง
นัยน์ตากลมโศกของจูเนียร์คลอหน่วยไปด้วยน้ำตาแอ่งน้อย
ความเจ็บที่ดูจะห่างเหินไปนานได้กลับมาเยือนตรงกลางใจและกดย้ำลงไปตรงบาดแผลเดิม
เหมือนช่องท้องน้อยจะถูกฉุดให้ดิ่งลงเหวดำมืด มันทั้งเหงาทั้งโหวงเสียจนหายใจแทบไม่ออก
เจ็บและจุกไปหมด...แต่สิ่งเดียวที่ทำได้คือการกะพริบตาขับไล่ของเหลวใสให้ออกมาจากม่านตากลม
อย่างระบายความอัดอั้นเท่านั้น
“เงียบซะ ที่ทั้งหมดมันเป็นแบบนี้เพราะนายอยากดื้อกับฉันเองนะจูเนียร์”
เจบีสบถออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะดึงกางเกงนอนพร้อมกับอันเดอร์แวร์ตัวในของจูเนียร์ให้หลุดพ้นจากช่วงเรียวขาเล็ก...
เมื่อเห็นว่าท่อนล่างของอีกฝ่ายเปลือยเปล่าล่อนจ้อนปราศจากอาภรณ์กั้น
เจบีจึงถลกกางเกงนอนของตัวเองลงค่อนขาและใช้มือกร้านสองข้างดึงต้นขาของจูเนียร์ให้แนบชิดกับหน้าตัก
ก่อนจะจงใจยัดเยียดความแข็งขืนขึ้นรูปให้เข้าไปในร่องสีสด ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นยังไม่มีการเล้าโลมใดๆ
เกิดขึ้น
ปึ้ก!
“อื้อออ!
คุณบี...เจ็บ ฮ้า!”
ระบบกลไกของร่างกายห่อหุ้มตัวเองเพื่อปิดกั้นความเจ็บปวดโดยอัตโนมัติ
จูเนียร์พยายามตะเกียกตะกายกระถดตัวถอยหลังด้วยความขวัญอ่อน
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ดูจะสายเกินไปเสียแล้ว แม้ร่างกายจะไม่ตอบรับสิ่งแปลกปลอมขนาดไหน
ทว่าคนกระทำก็ยังยืนยันที่จะกดแทรกตัวเข้ามาด้านในจนสุด เจบีชิงจับต้นขาของจูเนียร์ไว้แน่นไม่สนเสียงครวญครางร้องขอความเห็นใจ
ช่องทางด้านหลังที่ยังสดใหม่และไม่ประสีประสากับเรื่องอย่างว่าเท่าที่ควรทำให้เจบีถึงกับกัดปากข่มอารมณ์
เมื่อออกแรงดันเข้าดันออกไม่นานส่วนนั้นก็สามารถเข้าไปในช่องทางคับแคบได้จนมิดลำ
มือหยาบกร้านจึงเลื่อนขึ้นไปคว้าช่วงเอวบางของจูเนียร์ไว้ก่อนเจ้าของร่างกำยำจะโถมกายใส่ร่างบอบบางไม่มียั้ง
“อ๊ะ เจ็บบบ อื๊ออออ คุณบี เราเจ็บ
ฮึกกก” จูเนียร์ผวาเฮือกเมื่อโดนเจบีตอกเข้าจุดกระสันถี่ๆ ถึงจะใช้ฝ่ามือน้อยคอยปัดป่ายและดันแผงอกของเจบีให้ออกไป
แต่ต่อให้ร้องไห้ให้ตายยังไงเจบีก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงกลางคัน
“เจ็บๆ สิดี ฮืมมม
นายจะได้รู้ตัวว่านายเป็นของฉัน...ของฉันแค่คนเดียว” ความฝืดเคืองทำเอาเจบีถึงกับนิ่วหน้า
ยิ่งเห็นจูเนียร์ร้อนรนทรมานก็ยิ่งชอบอกชอบใจ รีบกดกายดันของแข็งเข้าออกในรูเล็กๆ
ที่คับแน่นแสนรัดด้วยอารมณ์ดิบซ่าน
ตอนนี้ข้างในของจูเนียร์ร้อนเสียจนของเขารู้สึกร้อนตามไปด้วย ยามเสียงเฉอะแฉะดังลั่นเพราะสองสิ่งกำลังกระทบกัน
เจบีจึงเหลือบมองเจ้าของดวงหน้าหวานที่นอนระส่ำระส่ายร้องไห้ตาแดงก่ำน่าเห็นใจใต้ร่างชั่วครู่
แล้วก็อดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปจูบซับของเหลวรสปะแล่มเหล่านั้นด้วยสัมผัสแผ่วเบา ปลอบประโลมหัวใจที่สูญสลายอย่างใจเย็น
ก่อนจะโยกกายเข้าออกในช่องทางบีบรัดของจูเนียร์รุนแรงโดยไม่สนว่าสองขาเล็กที่จับอยู่จะสั่นระริกแค่ไหนยามโดนความเป็นชายของเขาตอกใส่
การบีบรัดที่มากกว่าปกติทำให้เจบีต้องแยกขาเรียวจูเนียร์ให้กว้างขึ้นกว่าเดิม
แม้ช่วงบนจะยังง่วนอยู่กับการจูบปลอบขวัญ ทว่าร่างกายช่วงล่างก็ยังถาโถมเข้าหาจูเนียร์รุนแรงไม่ยั้งพัก
ยิ่งได้เข้าไปลึกๆ ทั้งที่มันช่างฝืดแสนฝืดก็ยิ่งชอบใจ ถึงจะได้ยินคำอ้อนวอนร้องขอว่าให้พอก่อนชัดเจน
แต่เจบีก็ไม่ยอมปล่อยให้โอกาสที่จะได้สั่งสอนจูเนียร์ว่าเป็นของเขาให้หลุดมือไป
เพราะเจบีรู้ดีอยู่แก่ใจ...ว่าอีกไม่นานจูเนียร์ก็ต้องมีอารมณ์ร่วมไปกับเขา
“อึกกก อ๊า คุณบี อ๊า”
จูเนียร์สั่นสะท้านเนื้อตัวเกร็งจัด
น้ำตามากมายเหมือนจะแห้งเหือดไปโดยไม่ทันรู้ตัว ช่องทางด้านหลังขมิบตัวรุนแรงยามเจบีกระแทกกระทั้นลงมาหนักหน่วง
เพราะโดนส่วนปลายโค้งมนแตะเข้ากับจุดกระสันถี่ๆ จากที่เคยเจ็บปวดรวดร้าวเจียนตายรสชาติของความเสียวซ่านก็เข้ามาแทนที่
ส่วนกึ่งกลางสีอ่อนที่เคยโอนอ่อนนุ่มนิ่ม ตอนนี้แข็งตัวขึ้นรูปและสั่นไหวไปตามแรงกระแทกของคนบนร่างอย่างเห็นได้ชัด
ยิ่งโดนเจบีละมือจากการสอดขาพับของเขามาช่วยรูดขึ้นรูดลงให้แล้ว จูเนียร์ก็ยิ่งครวญครางดังลั่น
“อ๊า
อ๊ะ อ๊า”
มันเกือบแล้ว...เกือบจะมีตอนจบที่บริบูรณ์เหมือนเรื่องอื่นๆ
ทว่ายังไม่ทันจะได้ไปแตะถึงฝั่งฝัน สิ่งที่เจบีหลุดปากออกมาก็ทำเอาจูเนียร์ถึงกับหน้าชา...
“อืมมม แบมแบมอ่า”
เหมือนโดนเจบีตบหน้าเข้าฉาดใหญ่ทั้งๆ
ที่มือของอีกฝ่ายยังจงใจกอบกุมส่วนนั้นของจูเนียร์เอาไว้ น้ำตาที่แห้งเหือดไปเมื่อครู่รื้นกลับมาคลอเบ้าใหม่และไหลไปตามทางเดิมไม่ขาดสาย
เวลานี้หมดแล้วสิ้นอารมณ์ร่วมใดๆ จูเนียร์บริภาษว่ากล่าวเจบีเสียงพร่าทั้งน้ำตานองหน้า
ก่อนที่เจ้าของร่างบอบบางจะออกแรงพยศและเอ่ยปากให้เจบีหยุดการกระทำทุกอย่างลง
“ฮึกกก ปล่อยเรา เราบอกให้ปล่อย...อ๊ะ!”
ปึ้ก!
“อ๊า!!!”
“ดี! ปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาเยอะๆ
ยิ่งเห็นนายร้องไห้ ฉันก็ยิ่งมีอารมณ์ รู้ตัวมั้ยจูเนียร์”
“ฮือออ
อึกกก...อ๊า”
ต่อให้จูเนียร์ร้องไห้ให้ตายก็ไม่ได้รับแม้ความสงสารหรือเห็นใจจากเจบี
หัวใจดวงน้อยของจูเนียร์ถูกทำให้ย่อยยับแหลกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ได้แต่รังเกียจตัวเองที่ยังรู้สึก...ถึงแม้จะได้ยินเจบีพูดชื่ออีกคนออกมาขณะกำลังทำแบบนี้กับเขา
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ไอ้เหี้ยเจบี เปิดประตูให้กูดิ๊
มึงปิดโทรศัพท์ทำเหี้ยอะไรตั้งหลายวันเนี่ย”
เสียงเคาะประตูห้องที่มาพร้อมเสียงตะโกนเรียกของแจ็คสันทำให้เจบีหยุดจังหวะรักแน่นิ่ง
นัยน์ตาคมปลาบมองคนใต้ร่างที่นอนน้ำตานองหน้าสลับกับมองไปทางประตูห้องที่ยังถูกเคาะไม่เลิก
ทว่าแช่ค้างได้ไม่นานก็อดไม่ได้ที่จะเขยื้อนตัวเข้าออกเพราะช่องทางด้านล่างของจูเนียร์ช่างบีบรัด
จนเสียงครางหวานดังขึ้นระงม
“อึกกก อ๊ะ อ๊า”
“ไอ้เหี้ยเจบี!!!”
ยังฟังเสียงครางหวานของจูเนียร์ได้ไม่เท่าไหร่
เสียงของแจ็คสันก็ตะโกนขึ้นมาขัดจังหวะการมีสัมพันธ์ทางเพศของเขาอีกครั้ง เจบีสายหน้าน้อยๆ
อย่างระอาก่อนจะตะโกนตอบแจ็คสันกลับไปด้วยความโมโห
“เออ
ไอ้สัด เดี๋ยวกูออกไป มึงลงไปรอข้างล่างก่อน”
เจบีตะโกนบอกพร้อมทั้งยกขาจูเนียร์ข้างหนึ่งขึ้นพาดไหล่
นัยน์ตาคมสบกับนัยน์ตาปรือใกล้ปิดของคนใต้ร่างเนิ่นนานก่อนที่เจบีจะเอื้อมไปจับมือซึ่งกำผ้าปูที่นอนของจูเนียร์เอาไว้แน่น
คนเผด็จการบังคับกลายๆ ให้อีกฝ่ายจับมือของตัวเองตอบด้วยการกระแทกเติมเต็มร่องแยกบวมช้ำอย่างเอาแต่ใจ
จนอีกฝ่ายยอมแบมือสอดประสานเติมเต็มช่องว่างทั้งสิบนิ้วของเขาด้วยน้ำตา
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ไอ้เหี้ยเจบี!
ทำห่าอะไรอยู่วะ นานฉิบ”
“แม่งเอ๊ย!
เพื่อนเวร” เจบีสบถด้วยความหงุดหงิดหัวเสีย ยิ่งโมโหก็ยิ่งตอกกายลงไปกับร่างบอบบางของจูเนียร์รุนแรงมากขึ้น
เพราะยังไม่ได้แตกใส่ข้างในตัวคนอวดดีเป็นการสั่งสอน เจบีจึงหาข้ออ้างมาตอบแจ็คสันกลับไป
“เออ อีกห้านาทีเดี๋ยวกูตามไป ขอจัดการธุระส่วนตัวก่อน”
“ให้ไว”
เสียงตะโกนตอบกลับที่แปลได้ว่าแจ็คสันเข้าใจที่พูดแล้วทำให้เจบีเลิกสนใจเพื่อนสนิท
เขาโน้มตัวลงหาจูเนียร์อีกครั้ง พร้อมทั้งจัดการมอบจูบหนักหน่วงให้คนตัวเล็กเป็นเชิงบอกให้เตรียมใจ
ก่อนจะผละริมฝีปากออกแล้วกระซิบข้างใบหูแดงเสียงพร่า “กัดปากเอาไว้จูเนียร์
คราวนี้ฉันทำแรงหน่อยนะ”
ปึ้กกกกกก!!!
“อื๊ออออออ”
อ่านต่อและแสดงความคิดเห็นได้ที่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น